Γιατί η πραγματική δημοκρατία σήμερα είναι η μόνη εναλλακτική λύση.

education-for-democracy«Έχουμε αγνοήσει ένα σημαντικό μέρος…» μας λέει ο Mark Earls, «…το πιο σημαντικό μέρος του τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος: Είμαστε αγελαία ζώα, αλλά επιμένουμε να κρατάμε την ατομιστικής βάσης άποψη περί της ανθρωπότητας». Όλες οι ανθρωπολογικές επιστήμες συμφωνούν στο σημείο αυτό. Ναι, είμαστε αγελαία όντα. Περί αυτού δεν υπάρχει αντίρρηση. Ως αγελαίο όν ο άνθρωπος έχει την ενστικτώδη τάση να καθοδηγείται από έναν αρχηγό-ηγέτη. Έχει την ανάγκη της ύπαρξης ενός «θρόνου» γύρω από τον οποίο αναπτύσσεται ένα εξουσιαστικό πλέγμα που προστατεύει την αγέλη και πολλές φορές παίζει και το ρόλο του μαντρόσκυλου για όσους παρεκτρέπονται. Αυτό το πράγμα δεν μπορεί να το υπερβεί ο άνθρωπος, είναι υπαρξιακό ένστικτό του, τελεία και παύλα. Άρα η σχέση εξουσιαστή και εξουσιαζόμενου θα παίζει πάντα όσο θα υπάρχουν άνθρωποι.

Ταυτόχρονα όμως ο κάθε άνθρωπος δονείται και κατευθύνεται και από ένα άλλο ισχυρό ένστικτο, αυτό της ατομικής διάκρισης, της εξουσιομανίας. Εδώ φαίνεται σαν να συγκρούονται δύο ισχυρά ένστικτα εκ διαμέτρου αντίθετα. Αυτό της ομαδικότητας και αυτό της ατομικότητας. Στην πραγματικότητα δεν πρόκειται για σύγκρουση. Ο άνθρωπος κατευθυνόμενος από το δεύτερο ένστικτο δεν θέλει να διαλύσει ή να δράσει έξω από την αγέλη, αλλά να διακριθεί εντός αυτής. Οι εμφανίσεις ηγετών και η δημιουργία υποαγελών (π.χ. κόμματα) έχει ως στόχο τη διάκριση εντός της αγέλης ή την εξουσίαση της όλης αγέλης.

Οι αρχαίοι Έλληνες με τη δημοκρατία δεν εξάλειψαν τον «θρόνο», δηλαδή δεν κατάργησαν το αγελαίο εξουσιαστικό σύστημα, δεν θα μπορούσαν άλλωστε, αλλά έβαλαν πάνω στο θρόνο τον Δήμο. Δηλαδή αντικατέστησαν την ατομική βούληση ενός μονάρχη με τη συλλογική βούληση ίσων πολιτών που βγαίνει μέσα από διαβούλευση και με βάση την αρχή της πλειοψηφίας. Η δημοκρατία δεν είναι η άρνηση του αγελαίου εξουσιαστικού συστήματος, όπως πιστεύουν ορισμένοι, αλλά η υλοποίησή του με άλλο τρόπο και μάλιστα με ένα πιο δύσκαμπτο και σκληρό εξουσιαστικό σύστημα στο οποίο δεν συγχωρείται οίκτος για τον παρανομούντα, χάρις, μεταμέλεια, διαφυγή, απόκρυψη κ.λ.π. 

Η διαφορά είναι ότι η δημοκρατία, χωρίς να αρνείται το αγελαίο εξουσιαστικό σύστημα, απλά δίνει τη δυνατότητα και την ελευθερία σε κάθε ανθρώπινο όν (μέλος της αγέλης) να ικανοποιήσει το ατομικό του ένστικτο της διάκρισης, της εξουσιομανίας, κάτι το οποίο είναι ελεγχόμενο στο σύστημα της απολυταρχίας ή της ολιγαρχίας για τα μέλη της «αγέλης». Περί αυτού πρόκειται. Ούτε πρέπει να θεοποιούμε τη δημοκρατία, ούτε να την αρνούμαστε. Στην πραγματική δημοκρατία οι πολίτες αισθάνονται ευτυχισμένοι γιατί έχουν εν δυνάμει τη δυνατότητα να ικανοποιούν το ένστικτο της ατομικής διάκρισης εντός της αγέλης. Όμως όχι όλοι. Στην πραγματικότητα δεν αισθάνονται και όλοι ίσοι και ευτυχισμένοι. Ο κίνδυνος σε κάθε δημοκρατία προέρχεται από το ότι κάποια μέλη της κατακλύζονται μέχρι βασανισμού από το ένστικτο της διάκρισης. Θεωρούν τον εαυτό τους ανώτερο και θέλουν αυτή η ικανοποίηση της εξουσιομανίας να έχει διάρκεια για τον εαυτό τους (όσο το δυνατόν πιο πολύ) και όχι να είναι μια τυχαία αναλαμπή μέσα στην αγέλη, όπως προτείνουν π.χ. αυτοί που υποστηρίζουν την κλήρωση ή να μένουν λίγο χρόνο στην εξουσία, όπως προτείνουν π.χ. εκείνοι που μιλούν για εκ περιτροπής εξουσία κ.λ.π.

Εδώ ακριβώς γίνεται η μάχη (για όσους δεν το έχουν αντιληφθεί) και εδώ ακριβώς εντοπίζεται και η αδιαφορία γενικά του πολύ κόσμου να αγωνιστεί με το ανάλογο πάθος για την δημοκρατία. Μάχονται μόνο εκείνοι που θέλουν να διακριθούν μέσω της εξουσίας και κυρίως να έχει διάρκεια το ένστικτο της ατομικής διάκρισής τους. Η μεγάλη μάζα του κόσμου ξέρει πως μετά από κάθε αγώνα που θα δώσει, θα επιστρέψει στην καθημερινότητά της και το πολύ πολύ να συμμετέχει σε κάποια εκλογική διαδικασία, μικρότερη ή μεγαλύτερη. Φροντίζει λοιπόν να κάνει καλύτερη την καθημερινότητά της (και εμπιστεύεται εκείνους που της υπόσχονται καλύτερη καθημερινότητα) παρά να αγωνιστεί για υψηλά οράματα που υπόσχονται εκείνοι που θέλουν να γίνουν «Βεζίρηδες στη θέση του Βεζίρη». Ολόκληρη η ιστορία μέχρι σήμερα πιστοποιεί το πως εφαρμόστηκε η δημοκρατία στην πράξη. Η εξέλιξή της είναι υπαρξιακή πραγματικότητα και όχι επικράτηση αποκλειστικά δια της βίας κάποιων συμφερόντων.

Σήμερα όμως με την οικονομική κρίση, προέκυψε ένα νέο στοιχείο. Η αναγκαιότητα σήμερα της δημοκρατίας, ως εξουσιαστικού συστήματος, πηγάζει από νέους παράγοντες και όχι μόνο από την ατομική διάκριση και η κατάσταση είναι επείγουσα. Η παγκοσμιοποιημένη οικονομία κατάργησε πλήρως τις εθνικές οικονομίες και μαζί με αυτές κατάργησε πλήρως τους αντιπροσωπευτικούς πολιτειακούς θεσμούς, που είχαν ως εξουσιαστικό τους σύστημα οι εθνικές «αγέλες». Οι διαχειριστές της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας, δηλαδή οι παγκόσμιοι εξουσιαστές, χρησιμοποιούν πλέον τους εξουσιαστικούς «θρόνους» των αντιπροσωπευτικών δημοκρατιών ως όργανά τους για να εκμεταλλεύονται απευθείας τις ίδιες τις εθνικές «αγέλες». Με τη σειρά της καταργήθηκε πλήρως η συνηθισμένη μέχρι τώρα διάκριση των εθνικών υποαγελών «ΑΡΙΣΤΕΡΑ – ΚΕΝΤΡΟ – ΔΕΞΙΑ», που λειτουργούσε για να ικανοποιεί το εξουσιαστικό ένστικτο σε επίπεδο εθνικής «αγέλης».

Οι εθνικές «αγέλες» βρέθηκαν ξαφνικά με αδύναμους να τις προστατέψουν «θρόνους» και κάτω από την συνεχή τρομοκρατία για χρεοκοπία και οικονομική καταστροφή που εκτοξεύουν οι διεθνείς εξουσιαστές, αναπαραγόμενη από τον ίδιο τον εθνικό τους «θρόνο» έχουν μουδιάσει και έχουν ατονήσει πλήρως. Η αδράνεια αυτή και η παραίτηση προέρχονται από το ότι βλέπουν όλοι πως ακόμα και αν αγωνιστούν να ανακαταλάβουν τον εθνικό «θρόνο», δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα. Δηλαδή το μάταιο του αποτελέσματος της επίτευξης του εγχειρήματος αδρανοποιεί τα μέλη της «αγέλης» και όχι η επίτευξη του εγχειρήματος.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες είναι φυσικό να κάνουν την εμφάνισή τους φασιστικά κινήματα, αποτελούμενα από άτομα που θέλουν να ικανοποιήσουν το εξουσιαστικό τους ένστικτο με κάθε τρόπο και με κάθε κόστος. Στην πραγματικότητα παίζουν το ρόλο του υποκατάστατου του αδύνατου να προστατέψει την αγέλη «ηγέτη» και μέσω της επίδειξης δύναμης εναντίον του «θρόνου» κερδίζουν τη συμπαράσταση των πιο αδύναμων μελών της «αγέλης».  

Η εγκαθίδρυση πραγματικής δημοκρατίας σήμερα, δηλαδή η συλλογική απόφαση και ως εκ τούτου η συλλογική αντίσταση των εθνικών «αγελών», δεν είναι μόνο η ανάγκη ικανοποίησης του ενστίκτου της ατομικής διάκρισης των μελών τους, αλλά είναι η μόνη ασπίδα και το μόνο αντίδοτο στην απευθείας (στην ουσία) επίθεση που δέχονται από την πλευρά των παγκόσμιων κυρίαρχων. Η δημοκρατία σήμερα δεν είναι μια πολυτέλεια ικανοποίησης ενστίκτων, αλλά είναι αναγκαιότητα επιβίωσης ολόκληρης της εθνικής «αγέλης». Αν αφήσουμε τον εξουσιαστικό μας «θρόνο» στα χέρια των παγκόσμιων κυρίαρχων του χρηματοπιστωτικού συστήματος, θα είμαστε απλά και μόνιμα «πρόβατα επί σφαγή». Πρέπει να εγκαταστήσουμε πάνω στον εξουσιαστικό «θρόνο» τη συλλογική μας βούληση.

Όσο πιο γρήγορα το καταλάβουν αυτό οι εθνικές «αγέλες», τόσο πιο γρήγορα, αφενός θα περιορίσουν την επίθεση της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας και την εξαθλίωση, αφετέρου θα αποφύγουν μεταξύ τους έναν αιματηρό παγκόσμιο πόλεμο, στον οποίο θα τις ωθήσουν οι παγκόσμιοι επικυρίαρχοι για να ξεφουσκώσουν τη χρηματοπιστωτική φούσκα που οι ίδιοι δημιούργησαν..

Πέτρος  Χασάπης

 

 

19 σκέψεις σχετικά με το “Γιατί η πραγματική δημοκρατία σήμερα είναι η μόνη εναλλακτική λύση.

    1. Ναι, αλλα δεν λεει κατι που να μπορει
      να οδηγησει στην δημοκρατια, πως, δηλαδη
      θα την αποκτησουμε. Αυτο ειναι το ψητο, το
      καιριο θεμα που πρεπει να μας απασχολει.
      Ολα τα άλλα ειναι απλα κουβεντες.

      Μου αρέσει!

      1. Τώρα πρέπει να γίνει η απλή αναλογική με μία ψήφο ανα Έλληνα, πριν οι αλλόφυλοι μουσουλμάνοι γίνουν περισσότεροι από τους Έλληνες στην Ελλάδα. Μετά θα μας Σφάζουν δημοκρατικΆ με απλή αναλογική απόφαση τους, οι αλλόφυλοι λαθρομετανάστες και οι λοιποί Ευρωπαίοι θα μας βλέπουν και θα γελούν με το κατάντημά μας, όπως στην Μικρά Ασία το 1922.

        Μου αρέσει!

  1. Αυτό είναι η δημοκρατία. Η γυμνή αλήθεια.
    Γι αυτό και πρέπει να υπάρχει για να οδηγεί σε εκτόνωση των ενστίκτων και γι’ αυτούς που δεν είναι οι ευνοούμενοι του «θρόνου».

    Μου αρέσει!

  2. πραγματικη την λες ..Αληθινη τη λεω …

    ΜΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ…

    δυστυχως αγνωστη στους πολλους..

    Την Ασυδοσια την νομιζουν ως δημοκρατια…

    Ετσι διδαχθηκαν …….για αυτο την μισησαν…

    Μου αρέσει!

  3. Πολυ αισιοδοξος ειστε κυριε Χασαπη.
    Αναρωτιεμαι που την βασιζετε την στρατηγικη της σωτηριας εν μεσω πληρως αποχαυνωμενων ή εξαθλιωμενων δηθεν πολιτων.
    Αν δεν πιασουμε πατο διατηρωντας νωπες τις μνημες απο την προτερα κατασταση,οπου υπηρχε ολιγον Εθνος και ολιγο κοινωνικο κρατος με αμετρητη κομματικη σαββουρα και στρατους πολιτων –πελατων,εστω αυτη την παρακμιακη κοινωνια προ Μνημονιου,δεν θα γινει τιποτα.
    Χειραγωγουμαστε ευκολα.
    Αργουν κι αυτες οι γερμανικες εκλογες….

    Μου αρέσει!

  4. Δεν έχουμε ανάγκη κανένα.
    Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι να ρίξουμε μια μακροκοσμική ματιά και να δούμε ποιο σύστημα εφαρμόζουν στα κράτη που οι πολίτες τους λένε ότι ευημερούν. Έως τότε όμως να προσδιοριστούν όλες οι ανθρώπινες πράξεις, να βαθμολογηθούν θετικά ή αρνητικά σύμφωνα με την Ελληνική κοινωνική αποδοχή και μέσω των λειτουργών της δικαιοσύνης να εφαρμοστεί point system για τον καθένα από εμάς τους Ελεύτερους Έλληνες.
    Στους Αριστεροδεξιούς αναφέρομαι. Θράσος που το έχω ε; Που να καταλάβουν ότι η αισθητική θα είναι η ηθική του μέλλοντος. Ούτε καν τους ιστορικούς του μέλλοντος δεν λογαριάζουν Κύριε Χασάπη.

    Μου αρέσει!

  5. Ξεπέρασαν κάθε όριο: 36 μήνες προφυλάκιση για Γερ. Τσάκαλο και Κ. Σακκά!

    Αν ρίξει κάποιος μη νομικός μια ματιά στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, στο Πέμπτο Κεφάλαιο που αναφέρεται στη «σύλληψη και προσωρινή κράτηση του κατηγορουμένου», μάλλον θα εντυπωσιαστεί από το φιλελεύθερο πνεύμα, από την προσπάθεια να μη μπορεί η κρατική εξουσία να κάνει κατάχρηση σε βάρος του κατηγορούμενου. Ιδιαίτερα στο θέμα της προσωρινής κράτησης τίθενται όροι ώστε αυτή να είναι ένα έκτακτο μέτρο (και όχι ο κανόνας), το οποίο έχει αρχή και τέλος. Δώδεκα μήνες το πολύ, άντε να φτάσει τους δεκαοχτώ σε πολύ εξαιρετικές περιπτώσεις. Μετά τους δεκαοχτώ μήνες τέρμα. Ο κατηγορούμενος πρέπει να αποφυλακίζεται, αν στο μεταξύ δεν έχει γίνει η δίκη του.

    Οι νομικοί, βέβαια, γνωρίζουν ότι οι καταχρήσεις εκ μέρους των δικαστικών αρχών είναι συνεχείς. Σε κάθε περίπτωση, όμως, τα ανώτατα όρια δεν παραβιάζονται. Παραβιάζεται δηλαδή το πνεύμα του νόμου (προφυλακίζουν ανθρώπους για ψύλλου πήδημα), φροντίζουν όμως η αυθαιρεσία τους να μην ξεπερνά και το γράμμα του νόμου. Φροντίζουν να φτάνει μέχρι την εξάντληση των ανώτατων ορίων που προβλέπει ο νόμος. Στους δεκαοχτώ μήνες αποφυλακίζουν τους κατηγορούμενους, αν στο μεταξύ δεν τους έχουν δικάσει ή αν η δίκη τους είναι ακόμα σε εξέλιξη.

    Θυμόμαστε την αγωνία του προέδρου Μαργαρίτη, στην πρώτη τρομο-δίκη για την υπόθεση της 17Ν, μη τυχόν και δεν προλάβει να τελειώσει τη δίκη μέχρι τη συμπλήρωση του 18μηνου από τη σύλληψη των κατηγορούμενων. Ούτε που διανοούνταν ότι μπορεί να βρεθεί τρόπος να παραταθεί η προφυλάκιση πέραν του 18μηνου. Αυτό έγινε και στην περίπτωση των μελών του ΕΑ Ν. Μαζιώτη, Π. Ρούπα και Κ. Γουρνά. Λίγες μέρες μετά την έναρξη της δίκης αποφυλακίστηκαν, λόγω παρέλευσης του 18μηνου.

    Εχει έρθει ο καιρός, όμως, ακόμα και αυτό το μέγιστο όριο προφυλάκισης να πάει περίπατο, όταν η αστική εξουσία έχει να κάνει με αγωνιστές του αντάρτικου πόλης. Ετσι, σήμερα έχουμε τους πρώτους δύο κατηγορούμενους που η προφυλάκισή τους θα φτάσει τους 36 μήνες! Νομίζουμε ότι αυτό δεν έχει ξαναγίνει στην Ελλάδα. Πρόκειται για το μέλος της ΣΠΦ Γεράσιμο Τσάκαλο και τον κατηγορούμενο για την ίδια υπόθεση (όχι μέλος της ΣΠΦ) Κώστα Σακκά. Την Πέμπτη 25 Απρίλη του 2013, το Συμβούλιο Εφετών παρέτεινε για 6 ακόμη μήνες την προφυλάκισή τους, φτάνοντάς την στους 36 μήνες.

    Ο Γερ. Τσάκαλος συνελήφθη την 1.11.2010. Στις 6.12.2012, έχοντας συμπληρώσει 25 μήνες προφυλάκιση, ξαναβρέθηκε κατηγορούμενος με το περιβόητο βούλευμα για τις 250 ενέργειες της ΣΠΦ (πρόκειται για την τέταρτη δίκη της ΣΠΦ, η οποία μόλις έχει αρχίσει) και η κράτησή του παρατάθηκε μέχρι την 1.5.2013 (συνολικά 30 μήνες). Επειδή και η τρίτη δίκη της ΣΠΦ, στην οποία είναι επίσης κατηγορούμενος, δεν έχει τελειώσει, δε δίστασαν να παρατείνουν την προφυλάκισή του για άλλους έξι μήνες, έτσι που στο τέλος θα έχει συμπληρώσει 36 μήνες προφυλάκισης, για την ίδια στην ουσία υπόθεση.

    Ο Κ. Σακκάς συνελήφθη στις 4.12.2010. Οταν εκδόθηκε το βούλευμα για τις 250 υποθέσεις (στις 6.12.2012) συμπλήρωνε δύο χρόνια προφυλακισμένος. Η κράτησή του παρατάθηκε για άλλους έξι μήνες, μέχρι τις 4.6.2013. Επειδή και στη δική του περίπτωση η τρίτη δίκη της ΣΠΦ (είναι κατηγορούμενος για την υπόθεση των όπλων στη Νέα Σμύρνη, μαζί με τους Γ. Καραγιαννίδη και Αλ. Μητρούσια) δεν έχει τελειώσει, αποφάσισαν νέα εξάμηνη παράταση. Ετσι, στο τέλος και ο Κ. Σακκάς θα έχει φτάσει τους 36 μήνες προφυλάκισης!

    Είναι τόσο αποθρασυμμένοι οι διωκτικοί μηχανισμοί που δεν τηρούν ούτε τα προσχήματα. Πρόεδρος του Συμβουλίου που εξέδωσε το παραπεμπτικό βούλευμα το Δεκέμβρη του 2012 ήταν η Αλεξάνδρα Κακκαβά. Πρόεδρος του Συμβουλίου που εξέτασε τη νέα εξάμηνη παράταση της προφυλάκισης ήταν πάλι η Αλεξάνδρα Κακκαβά! Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει δηλαδή. Η αίτηση εξαίρεσης που υπέβαλε η υπεράσπιση του Κ. Σακκά απορρίφθηκε. Εβαλαν την ίδια πρόεδρο προφανώς για να έχουν την απόλυτη βεβαιότητα ότι η κατάσταση είναι «υπό έλεγχο» και δε θα γίνει… καμιά στραβή (καμιά τήρηση της αστικής τυπικής νομιμότητας δηλαδή).

    ΚΟΝΤΡΑ

    Μου αρέσει!

  6. Νέα δίκη (3η) ΣΠΦ, πακέτο με άλλες υποθέσεις – 45η συνεδρίαση, Τρίτη 30.4.13

    Κούριερ που υποχρεώνονται να γυρίζουν πέρα δώθε με ένα «βομβοδέμα» στις αποσκευές τους, ψάχνοντας ποια υπηρεσία της μπατσαρίας θα παραλάβει το ύποπτο δέμα. Υπάλληλοι εταιριών που υποχρεώνονται να κάνουν «αναγνωρίσεις», τις οποίες μετά αναιρούν. Κι ένας εισαγγελέας που δίνει αγώνα αγωνιά να μην εκτεθεί η αστυνομία και οι ειδικοί εφέτες ανακριτές. Αυτά ήταν τα βασικά στοιχεία της σημερινής συνεδρίασης. Μιας συνεδρίασης που, πέραν των παραπάνω, επιβεβαίωσε πλήρως όσα γράψαμε χτες για τα… φοβερά και τρομερά «βομβοδέματα», που δεν ήταν παρά χαμηλότατης ισχύος μηχανισμοί, συμβολικού χαρακτήρα. Γεγονός που έχει σημασία από την άποψη του ποινικού φορτίου που δημιούργησαν οι διωκτικοί μηχανισμοί, για να φιλοτεχνήσουν την εικόνα μιας «τυφλής τρομοκρατίας».

    Ο υπεύθυνος (και σύζυγος της ιδιοκτήτριας, άρα επί της ουσίας ιδιοκτήτης) του υποκαταστήματος Παγκρατίου της Γενικής Ταχυδρομικής αναφέρθηκε σε δέμα (μεγέθους βιβλίου), το οποίο στάλθηκε στην πρεσβεία της Γερμανίας, δεν έγινε δεκτό και επέστρεψε στο υποκατάστημα, όπου ειδοποιήθηκε και πήγε η Αντιτρομοκρατική για να κάνει ελεγχόμενη έκρηξη σ’ ένα πεζούλι έξω από το μαγαζί. Ο ίδιος ή κάποιος υπάλληλός του δεν είχε δει ποιος παρέδωσε το δέμα, διότι αυτό είχε παραδοθεί στο Αιγάλεω. Ομως, πονηρά συμπεριφερόμενος, «ξέχασε» ότι στην κατάθεση που είχε δώσει στον ανακριτή είχε πει ότι ρώτησε στο Αιγάλεω και του είχαν πει πως το δέμα παρέδωσε ένας άνδρας με κοντά γκρίζα μαλλιά. Ποιος του είπε να τα «μαζέψει» τώρα και γιατί; Μήπως επειδή τα «κοντά γκρίζα μαλλιά» δεν ταιριάζουν με κανέναν από τους κατηγορούμενους και επιβεβαιώνουν το ότι όλες οι αναγνωρίσεις είναι «μούφα»;

    Ο ίδιος απεκάλυψε πως πλέον υπάρχει απαίτηση τα δέματα να παραδίνονται ανοιχτά και να ελέγχονται. Αν δε είναι κλειστά, ζητείται από τον πελάτη να τ’ ανοίξει. Για την υπάλληλο άλλης εταιρίας, η οποία άνοιξε μόνη της το δέμα, διότι της φάνηκε ύποπτο, είπε ότι κακώς το άνοιξε. Τη σχετική ερώτηση έκανε ο Μ. Νικολόπουλος, ο οποίος στο τέλος σχολίασε πως ενέργειες όπως το άνοιγμα ενός δέματος (παραβίαση του απόρρητου της αλληλογραφίας) ονομάζονται αστυνομική καχυποψία και αντιμετωπίζονται όπως κάθε αστυνομική ενέργεια.

    Ο κούριερ της ίδιας εταιρίας, που παρέδωσε το δέμα στη γερμανική πρεσβεία, κατέθεσε πως το σκανάρισαν με το ειδικό μηχάνημα, το μηχάνημα «χτύπησε» και του είπαν να πάρει το δέμα και να φύγει! Στο ερώτημα της προέδρου πώς είναι δυνατόν να του λένε να πάρει ένα δέμα που μπορεί να εκραγόταν από μια αναπήδηση που θα έκανε το μηχανάκι του και γιατί ο κούριερ δεν απευθύνθηκε στην αστυνομία, ο άνθρωπος απάντησε πως αστυνομικοί ήταν αυτοί που του είπαν να το πάρει και να φύγει!

    Αλλος κούριερ, άλλης εταιρίας, που μετέφερε δέμα στην πρεσβεία της Χιλής, η οποία επίσης δεν το παρέλαβε, περιέγραψε τη δική του περιπέτεια. Από την πρεσβεία της Χιλής, πήγε κατευθείαν στο Μαξίμου, που βρίσκεται κοντά και στο οποίο γνώριζε τους αστυνομικούς επειδή κάθε μέρα παραδίδει δέματα. Ενας αστυνομικός του είπε να πάει το δέμα στο Ζάππειο, όπου είναι ερημιά και όπου υπάρχουν αστυνομικοί με εκπαιδευμένα στην ανίχνευση εκρηκτικών σκυλιά! Πήγε στο Ζάππειο, δεν βρήκε κανέναν, ξανακαβάλησε το μηχανάκι και πήγε στη Βουλή, όπου επίσης γνωρίζει τους αστυνομικούς της φρουράς. Εκείνοι πήραν το δέμα, ειδοποίησαν την Αντιτρομοκρατική, η οποία πήγε και το εξουδετέρωσε με ελεγχόμενη έκρηξη πίσω από το αστυνομικό φυλάκιο της Βασ. Σοφίας, ενώ ο μάρτυρας και οι άλλοι αστυνομικοί ήταν σε απόσταση 20 μέτρων (άρα ήξερε η Αντιτρομοκρατική ότι ο μηχανισμός ήταν ισχύος βαρελότου).

    Αφήσαμε τελευταία την υπεύθυνη υποκαταστήματος άλλης εταιρίας, στην οποία παραδόθηκε δέμα για τη ρωσική πρεσβεία. Από την εξέτασή της από τους συνηγόρους, αλλά και τον Μ. Νικολόπουλο, αποκαλύφθηκε ότι η γυναίκα αυτή, τρομοκρατημένη προφανώς και από την εταιρία της, οδηγήθηκε σε… αναγνώριση με ποσοστό 30%, ενός ανθρώπου ο οποίος παρέδωσε το δέμα φορώντας το κράνος της μηχανής του (εικόνα συνηθισμένη σε εταιρίες κούριερ, όπως είπε η μάρτυρας)! Το 30% το έγραψαν οι αστυνομικοί, δεν είπα εγώ κάτι τέτοιο. Σίγουρα υπήρχε ένα τέτοιο κλίμα (έμμεσης υπόδειξης ποιον ν’ αναγνωρίσει). Σας είπαν «καλό θα είναι να τον αναγνωρίσετε»; Πιθανόν. Αυτές είναι μερικές από τις απαντήσεις που έδωσε η μάρτυρας, η οποία είχε ανακαλέσει και το 30%, διότι είχε κληθεί σε κατ’ αντιπαράσταση εξέταση με τον Μ. Νικολόπουλο, μετά από αίτημα των συνηγόρων υπεράσπισής του.

    Κι ενώ ήταν φανερό ότι η μάρτυρας περιέγραφε μια διαδικασία κατά την οποία πρώτα οι αστυνομικοί και μετά οι ανακριτές την έσπρωχναν να κάνει μια συγκεκριμένη αναγνώριση, πρόεδρος και εισαγγελέας επέμειναν να βγάζουν το αντίθετο συμπέρασμα. Μέχρι που η πρόεδρος έκανε τη γκάφα (όπως αποδείχτηκε). «Εχετε την αίσθηση ότι υφαρπάχτηκε η απάντησή σας;», ρώτησε τη μάρτυρα. Η μάρτυρας ήταν έτοιμη ν’ απαντήσει καταφατικά, αλλά ο εισαγγελέας Σ. Μπάγιας έδειξε τέλεια ανακλαστικά. Πριν προλάβει η γυναίκα ν’ ανοίξει το στόμα της (το ότι θα έδινε καταφατική απάντηση φάνηκε από τη γλώσσα του σώματός της), έσπευσε να πει: «Κυρία πρόεδρε, είναι φανερό ότι η μάρτυς δεν αναγνωρίζει κανέναν»!

    Αμ’ δεν είν’ αυτό το θέμα, κύριε Μπάγια. Αυτό ήταν ξεκάθαρο από την αρχή. Το θέμα είναι πως και η Αντιτρομοκρατική και οι εφέτες ειδικοί ανακριτές πάσχιζαν να κερδίσουν αναγνωρίσεις. Ακόμα και από τέτοιους μάρτυρες, που είδαν έναν άνθρωπο μια φορά, για πέντε-δέκα λεπτά και φορώντας φουλφέις κράνος! Αυτό το αίσχος εσείς, ο άτεγκτος δικαστικός όπως αρέσκεστε να αυτοπροβάλλεστε, όχι μόνο δεν το στιγματίσατε, αλλά καταβάλατε προσπάθειες και να το κουκουλώσετε. Χτες εμφανιστήκατε ως Πόντιος Πιλάτος έναντι μιας συνταγματικής εκτροπής που έγινε με δικαστικό πραξικόπημα, σήμερα αναλάβατε να λειτουργήσετε ως ο άνθρωπος που προσπαθεί να συγκαλύψει ένα αστυνομικοδικαστικό αίσχος. Αλήθεια, έχουν όλ’ αυτά την παραμικρή σχέση με το τυπικό έστω της «δίκαιας δίκης», τη οποία συχνά επικαλείστε;

    Ο Μ. Νικολόπουλος ρώτησε τη μάρτυρα αν μετά από την εμπλοκή της σ’ αυτή την υπόθεση αισθάνθηκε ποτέ απειλούμενη, αν αισθάνθηκε πως έκανε κάτι για το οποίο θα έπρεπε να φοβάται. Η μάρτυρας απάντησε αρνητικά. Και ο Μ. Νικολόπουλος σχολίασε, ότι έκανε αυτή την ερώτηση, διότι εισαγγελέας εφετών, μετά την άρση κάποιων αναγνωρίσεων από μάρτυρες, δήλωσε ότι οι μάρτυρες το κάνουν αυτό επειδή φοβούνται. Οπως αποδείχτηκε, όμως, οι μάρτυρες καμιά αναγνώριση δεν έκαναν αυτοβούλως, αλλά πιέστηκαν να προχωρήσουν σε αναγνωρίσεις. Κι αυτές τις κάλπικες αναγνωρίσεις πήραν πίσω.

    Ο Μ. Νικολόπουλος στο τέλος έκανε και ένα άλλο σχόλιο, εκπροσωπώντας τη ΣΠΦ. Εχουμε δηλώσει, είπε, ότι εμάς το ποινικό σκέλος δεν μας ενδιαφέρει. Δεν μας απασχολούν ούτε οι αναγνωρίσεις, όταν πρόκειται για τα μέλη της οργάνωσης. Ομως, με τις αναγνωρίσεις αναμίχθηκαν πρόσωπα που δεν είναι μέλη της οργάνωσης. Θέλουμε να αποκαλύψουμε αυτή τη μεθόδευση της Αντιτρομοκρατικής, γι’ αυτό και κάνουμε ερωτήσεις. Απαντώντας σε ερώτηση του εισαγγελέα, αν τους ενδιαφέρει να μην ενοχοποιηθούν άτομα που δεν είναι μέλη της οργάνωσης, ο Μ. Νικολόπουλος απάντησε ότι μιλά μόνο για τη ΣΠΦ και όχι για άλλα πρόσωπα και ότι θεωρούν καθήκον τους να καταγγείλουν τις μεθοδεύσεις της Αντιτρομοκρατικής, ιδιαίτερα αυτές που εφαρμόστηκαν για πρώτη φορά στις υποθέσεις της ΣΠΦ. Είναι αυτονόητο πως όποιος δεν είναι μέλος της ΣΠΦ δεν έχει συμμετάσχει και στις ενέργειες της ΣΠΦ, συμπλήρωσε ο Χ. Χατζημιχελάκης. Εμείς μιλάμε μόνο για τα μέλη της ΣΠΦ, όμως είναι αυτονόητο ότι μας ενδιαφέρει όταν τραβιούνται άνθρωποι δεξιά κι αριστερά, έκλεισε τη σχετική συζήτηση ο Μ. Νικολόπουλος.

    Ολοι οι μάρτυρες που ήταν παρόντες στις ελεγχόμενες εκρήξεις που έγιναν κατέθεσαν πως άκουσαν ένα μικρό μπαμ, πολύ μικρότερο απ’ αυτό που κάνουν τα πασχαλινά βεγγαλικά (τη σύγκρισή τους ζητούσε η πρόεδρος). Ακόμη και σε περιπτώσεις που έγινε ελεγχόμενη έκρηξη, κατά την οποία ο κρότος δυναμώνει. Κι όμως, το κατηγορητήριο έχει αναβαθμίσει την κατηγορία σε βαθμό που να «σηκώνει» ακόμη και ισόβια!

    Η δίκη θα συνεχιστεί την Πέμπτη 2 Μάη, στις 12 το μεσημέρι.

    ΚΟΝΤΡΑ

    Μου αρέσει!

  7. Εμεις ως Ελληνες επιθυμουμε:

    α) ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και αν ειναι δυνατον και

    β) ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΑ με την πραγματικη εννοια του ορου που εμεις οι Ελληνες πρωτοι θεσαμε. (να εχουν την εξουσια οι ΑΡΙΣΤΟΙ ανθρωποι και ταυτοχρονα πολιτες)

    Το ξεχασαμε αυτο; Θελουν να το ξεχασουμε.Ομως ΟΧΙ! (ποιος Mark Earls,θα καθαριζε απλως τα σανδαλια του Ισοκρατους…)

    Μου αρέσει!

    1. Η ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΑ δεν επιβάλλεται. Απλά προκύπτει.
      Και θα προκύψει, όπως λέει και το άρθρο μόνο από τη στιγμή που θα εξασφαλιστεί
      να ικανοποιείται ελεύθερα και δημοκρατικά το ατομικό ένστικτο της διάκρισης.
      Αν αντίθετα υπάρχει απολυταρχία ή ολιγαρχία, τότε χρίζονται «άριστοι» από πάνω
      οι έμπιστοι του εξουσιαστικού συστήματος.
      Αυτό ταυτόχρονα οδηγεί σε ευνουχισμό των ατομικών ικανοτήτων και επομένως
      σε γενικότερο κοινωνικό μαρασμό.
      Αυτό δηλαδή που συμβαίνει στην Ελλάδα σήμερα με την αναξιοκρατία.

      Μου αρέσει!

      1. Για την ακρίβεια δεν το λέει ευθέως το άρθρο, αλλά προκύπτει από το άρθρο με λογικό συνειρμό.

        Μου αρέσει!

      2. Δεν προκυπτει η Αριστοκρατια,ουτε και οτιδηποτε αλλο.Τα παντα επιβαλλονται.

        (ελπιζω απο τον Ελληνικο Λαο,στη συγκεκριμενη περιπτωση.) Διαφορετικα θα ηταν σα να παιζαμε «λοττο», Η διαφορα τετοια…

        Μου αρέσει!

  8. Δεν ξέρω τι μου συμβαίνει. Διαβάζω και ξαναδιαβάζω αυτό το άρθρο και έχω μείνει καθηλωμένος.
    Βάζω διάφορα κοινωνικά και πολιτικά θέματα που δεν βάζει το άρθρο και όμως το άρθρο μου δίνει απαντήσεις.
    Δεν ξέρω, δεν ξέρω….
    Υπάρχει και τέτοια γραφή!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Μου αρέσει!

  9. …Τραγικό και μόνον να το σκεφτεί κάποιος.
    Στην τρίτη χιλιετία και με τους Έλληνες να έχουν στο σύνολό τους πλέον πρόσβαση στην εκπαίδευση φτάσαμε στο σημείο να μην καταλαβαίνουν πώς λειτουργεί το μέγα επίτευγμα των προγόνων τους.

    Τόσο πολύ έχει «διαβρωθεί» η ελληνική σκέψη με το πέρασμα των χρόνων, που δεν μπορεί με μια απλή ανάγνωση των αρχαίων κειμένων να κατανοήσει το προφανές.

    Μου αρέσει!

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.