Στην Ελλάδα κυριαρχεί ο τύπος και όχι η ουσία.

diathesimotitaΟ Τσαρούχης είχε πει πως «Στην Ελλάδα είσαι ό,τι δηλώσεις». Μπροστά από αυτό όμως θα πρέπει να προταχθεί κάποια άλλη ευρύτερη αλήθεια «Στην Ελλάδα κυριαρχεί ο τύπος και όχι η ουσία». Εξάλλου και η δήλωση που υπονοούσε ο Τσαρούχης είναι τυπικό και όχι ουσιαστικό στοιχείο.  

Κατ’ αρχήν ας δούμε τι συμβαίνει στο ελληνικό δίκαιο. Εκεί κυριαρχεί η απόλυτη τυπικότητα. Ο δικαστής ελέγχει με θρησκευτική ευλάβεια για το εάν οι διάδικοι τήρησαν τον τύπο. Σε ότι αφορά το θέμα αυτό, δεν υπάρχει περίπτωση να μπορέσει κάποιος να ψέξει μια δικαστική απόφαση. Όμως σε ότι αφορά την ουσία της απονομής της Δικαιοσύνης, αυτή την νοιώθουμε όλοι καθημερινά στο πετσί μας. Επίσης, ο εγκληματίας δεν τυγχάνει ευμενέστερης αντιμετώπισης όταν αποκαλύψει τους συνεργούς του, αλλά τιμωρείται κανονικότατα, ακόμα και αν τους αποκαλύψει. Εκείνο που ενδιαφέρει το ελληνικό δίκαιο, δεν είναι να αποκαλυφθεί το έγκλημα, αλλά να κλείσει τα στόματα, με πρόσχημα την τήρηση της άτεγκτης τυπικότητας.  

Στην Βουλή τηρείται επακριβώς η τυπικότητα. Τα ψηφιζόμενα άρθρα διαβάζονται από τον προεδρεύοντα ένα προς ένα («για να είμαστε τυπικά εντάξει», όπως ακούστηκε πριν από λίγες ημέρες), όμως η ουσία, δηλαδή η παρουσία βουλευτών για να ψηφίσουν τα συγκεκριμένα άρθρα και φυσικά η ελευθερία των βουλευτών να ψηφίσουν κατά συνείδηση, δεν ενδιαφέρει κανέναν. Το ίδιο ισχύει και με την τυπικότητα της έκδοσης Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου κ.ο.κ.. Το εάν φυσικά αυτές οι πράξεις κ.λ.π. επί της ουσίας παραβιάζουν  ανθρώπινα δικαιώματα και καταστρέφουν ανθρώπινες ζωές, αυτό δεν ενδιαφέρει κανέναν και κυρίως την απόλυτα τυπική Δικαιοσύνη.

Όταν επίσης πρόκειται να εκδοθεί μία άδεια (π.χ. για έναρξη επιχείρησης) εκείνο που ενδιαφέρει είναι να συγκεντρωθεί ο απαραίτητος αριθμός εγγράφων και υπογραφών, ακόμα και με πολλά λαδώματα. Κανέναν όμως δεν ενδιαφέρει εάν αυτά που πιστοποιούν τα έγγραφα ισχύουν στην πραγματικότητα. Κανείς δεν ελέγχει την ουσία, αλλά μόνο την τυπικότητα των εγγράφων.

Το αποκορύφωμα είναι ότι ισχύει η γνωστή δήλωση του παλιού νόμου 105. Εκεί ο κάθε Έλληνας μπορεί επί της ουσίας ατιμώρητα να δηλώσει ό,τι θέλει. Το άλλο πάλι με τα τυπικά προσόντα. Ουδόλως ενδιαφέρουν τα ουσιαστικά.

Φτάσαμε λοιπόν στο σημερινό αδιέξοδο γιατί τόσα χρόνια όλοι μας είχαμε επικεντρωθεί στον τύπο, όμως χάσαμε την ουσία κάτω από τα πόδια μας. Και αυτή η ουσία τώρα μας εκδικείται.

Πέτρος Χασάπης

 

 

13 σκέψεις σχετικά με το “Στην Ελλάδα κυριαρχεί ο τύπος και όχι η ουσία.

  1. την Ελλαδα κυριαρχει αυτο…

    Σταματήστε το δούλεμα με τις συντάξεις

    Η κοινωνία καταρρέει από υπερφορολόγηση, επιχειρήσεις κλείνουν ή φεύγουν, άνεργοι και ελεύθεροι επαγγελματίες χωρίς αντικείμενο εργασίας αθροίζουν άνω των 2 εκατομμυρίων ανθρώπων, περί τα 4 εκατομμύρια Έλληνες ζουν κάτω από το όριο της φτώχιας, ενώ ισάριθμοι δεν έχουν δικαίωμα στην δημόσια υγεία, που πληρώνεται κυρίως με τους φόρους της κοινωνίας, και είναι ανασφάλιστοι, αλλά το κράτος συνταξιοδοτεί μεταξύ άλλων, την παρθενία ή έστω την αγαμία…
    Αυτά έχουν ειπωθεί πολλές φορές, αλλά είναι σκόπιμο να ανακεφαλαιώσουμε για να αντιληφθούμε το μέγεθος της αδικίας και τις επιπτώσεις στην κοινωνία.
    Στοιχεία που είχαν διαρρεύσει προ διετίας, έδειχναν ότι τα ποσοστά αναπηρικών συντάξεων σε συγκεκριμένους νομούς της χώρας, ειδικότερα Ηρακλείου, Χανίων, Ρεθύμνης, Ευρυτανίας, και κάποιων άλλων, υπερέβαιναν το 20% επί του συνόλου των συντάξεων. Σκάνδαλα για ψευτοαναπηρικές συντάξεις έχουν ήδη σκάσει στη Ζάκυνθο, στη Χίο, στη Ρόδο, αλλά κανείς δεν έχει πάει ακόμη φυλακή, και πώς να πάει, όταν η Δικαστική Εξουσία έχει δεμένα τα χέρια πισθάγκωνα ή εμποδίζεται από τους ίδιους τους νόμους να απονείμει δικαιοσύνη.
    Μεσοσταθμικά δηλαδή, περί του 12% των συνταξιούχων στην Ελλάδα ελάμβαναν σύνταξη αναπηρίας, ενώ ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι λιγότερος του μισού.

    η συνεχεια εδω..
    h**p://infognomonpolitics.blogspot.it/2013/09/blog-post_3870.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed:+InfognomonPolitics+%28InfognomonPolitics%29#.UjhGdH-19kh

    Μου αρέσει!

  2. Πράγματι, στις αποφάσεις της δημόσιας διοίκησης κυριαρχεί ο τύπος και όχι η ουσία.
    Αυτό συμβαίνει κυρίως διότι στους ψηφισθέντες νόμους δεν υπάρχουν καθαρές και σταθερές ΄πολιτειακές αξίες πάνω στις όποίες έπρεπε να στηρίζονται. Αυτές οι αξίες θα αποτελούσαν την ουσία των νόμων και ελείψει σταθερών αρχών ουσία δεν υπάρχει.

    Αν στην επικεφαλίδα κάθε νομοσχεδίου, ο νομοθέτης ήταν υποχρεωμένος να αναγράφει βάσει ποίας αρχής ή αξίας του συντάγματος το συνέταξε, ή δε αντιπολίτευση έκανε πραγματικό πολιτικό έλεγχο, επισημαίνοντας ποιες αξίες ή αρχές του συντάγματος ενδεχομένως πλήττονται από την εφαρμογή του, τότε σίγουρα η νομοθετική εξουσία δεν θα τολμούσε να υποβάλλει τα περισσότερα εξ αυτών.

    Μόνο τρία παραδείγματα:
    Βάσει ποίας αρχής ή αξίας θα πρέπει να διορίζονται αυτοδικαίως στο δημό-σιο χωρίς την προβλεπόμενη αξιολόγηση, όσοι προσέφεραν υπηρεσίες επί διε-τία στα πολιτικά γραφεία;
    Βάσει ποίας αρχής ή αξίας θα πρέπει να συνταξιοδοτούνται πολιτευτές, ει-δικές κατηγορίες κρατικών λειτουργών, διοικητές δημοσίων οργανισμών, με προνομιακά ελάχιστο χρόνο θητείας;
    Βάσει ποίας αρχής ή αξίας εξομοιώνεται ως προς την ευθύνη ο δωροδοκών τον δημόσιο λειτουργό με τον δωροδοκούμενο; αν όχι για την συγκάλυψη της διαφθοράς στο δημόσιο με την σκόπιμη σύγχυση των εννοιών;
    Διότι σε κοινωνικό επίπεδο αν ο δωροδοκούμενος είναι η αδύνατη πλευρά, δηλαδή είναι ανήλικος, διανοητικά ανεπαρκής, βρίσκεται σε οικονομική ένδεια ή μεγάλη έκτακτη ανάγκη, τότε σαφώς ο δωροδοκών όχι μόνο συμμετέχει σε μια ενδεχόμενη παράνομη δωροδοκία που μπορεί να χαρακτηρισθεί ακόμα και εκβιασμός, αλλά είναι ίσως και ο κύριος ένοχος.
    Όταν όμως ο δωροδοκούμενος είναι κρατικός λειτουργός που κατέχει «σφραγίδα» του δημοσίου και δικαίωμα υπογραφής που του ενεπιστεύθη η πολιτεία, τότε ποιος είναι η αδύνατη πλευρά; Σίγουρα ο δωροδοκών πολίτης, ανεξαρτήτως αν αυτός είναι ελάχιστης ή μεγάλης οικονομικής επιφάνειας.
    Αν λοιπόν σκοπός του νομοσχεδίου ήταν να «πατάξει» την διαφθορά στο δημόσιο, τότε όχι μόνο δεν θα τοποθετούσε στην ίδια μοίρα τον δωροδοκούντα με τον δωροδοκούμενο, αλλά θα θέσπιζε και οικονομικά κίνητρα σε κάθε πολίτη που θα «ξεσκέπαζε» μ’ αυτόν τον τρόπο την ακαταλληλότητα του κρατικού λει-τουργού που η πολιτική ιδιοτέλεια ή η ανεπάρκεια αξιοκρατικής κρίσης της δη-μόσιας διοίκησης, διόρισε στην όποια υπεύθυνη θέση.
    Σε επίπεδο πολιτικού προσώπου, η συγκάλυψη της τυχόν δωροδοκίας είναι πλήρως εξασφαλισμένη, αφού η δυνατότητα ασυλίας και παραγραφής του αδι-κήματος για τους πολιτικούς εξασφαλίζει την πλήρη σιωπή του δωροκούντα, άλλως αυτός παραμένει ο μόνος ένοχος του αδικήματος και απειλείται με εξο-ντωτική ποινή αν τυχόν το αποκαλύψει!
    Υπάρχουν πολλά ψηφισθέντα νομοθετήματα, για τα οποία οι συντάκτες τους, θα δυσκολεύονταν πολύ να σημειώσουν επιγραμματικά, βάσει ποίας αξίας ή αρχής του συντάγματος, τα συνέταξαν.

    Μου αρέσει!

    1. Κλέων… ξυπνα εσυ πρωτα και δειξτο μας. Ετσι, ισως καποιον θα αφυπνισης, και εκεινος, αλλους….
      Ασε τις «συμβουλές προς το ποπολο» !!

      Μου αρέσει!

  3. Αν και η πιστή προσήλωση της εξουσίας στους τύπους, έχει το μερίδιο ευθύνης για το σημερινό κατάντημα, την κύρια ευθύνη πρέπει να την αναζητήσουμε αλλού.
    Η πηγή του κακού για τα σημερινά αδιέξοδα βρίσκεται σε ένα άρθρο του Συντάγματος.
    Όλα άρχισαν μετά το συνταγματικό πραξικόπημα του 2001 και την αναθεώρηση του άρθρου 86 που μετέτρεψε τους εξουσιαστές σε αυτοκράτορες.
    Εκεί αναζητήστε την ρίζα του κακού.

    Μου αρέσει!

    1. Σωστος. Απλα ο κυρ Πετρος πρεπει να βγαλει το μεροκαματο. Οαποπροσανατολισμος του κοσμακη ειναι υψξστη τεχνη του συστηματος.

      Μου αρέσει!

  4. Οσοι ειπαν, ορθώς είπαν.
    Να αναφέρω μια λεπτομέρια:
    Το μέγεθος της διαφοράς
    «ΤΥΠΟΣ» – «ΟΥΣΙΑ» =
    «ΘΕΩΡΙΑ» – «ΠΡΑΞΗ» =
    αναλογο του ΔΌΛΟΥ

    Μου αρέσει!

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.