Τι χρεία άλλων μαρτύρων έχουν οι εναπομείναντες αφελείς και επιρρεπείς στην καθεστωτική εξαπάτηση;

Γράφει ο Μαγια

Ήταν αναμενόμενο. Κάποτε θα επιβεβαιωνόμαστε όλοι όσοι, από τις πρώτες κιόλας συζητήσεις για την υπαγωγή της χώρας στα Μνημονιακά δεσμά, αποκαλύπταμε το εύρος της διαστροφής και μοχθηρίας των «δυνάμεων κατοχής», αλλά και τον ραγιαδισμό και υποτέλεια του εγχώριου διαπλεκόμενου συστήματος εξουσίας.
Μετά την Α. Μέρκελ (αν η Ελλάδα έβγαινε από το ευρώ θα την ακολουθούσαμε όλοι!), τη σκυτάλη πήρε ο κύριος «καλό κουράγιο, Έλληνες», Όλι Ρεν: «Αν γινόταν αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους πριν από το Μνημόνιο θα καταστρέφονταν η Ε.Ε. και οι τράπεζες»!…
Τι χρεία άλλων μαρτύρων έχουν, για τον ρόλο και τη στρατηγική των εγχώριων μνημονιακών εντελοδόχων, των γαλαζοπράσινων
πρόθυμων συνεργατών του Δ΄ (οικονομικού) Ράιχ, οι εναπομείναντες αφελείς και επιρρεπείς στην καθεστωτική εξαπάτηση;
Αποκαλύπτεται με τον πλέον κυνικό τρόπο ότι, αν γινόταν κούρεμα των ελληνικών κρατικών ομολόγων την άνοιξη του 2010, το κόστος θα το πλήρωναν κυρίως οι ευρωπαϊκές τράπεζες! Ενώ με το μνημόνιο που επέβαλαν οι Γερμανοί στη χώρα μας και με τη μετάθεση του «κουρέματος» δύο χρόνια αργότερα, σχεδόν όλο το κόστος το πλήρωσαν αποκλειστικά οι Ελληνες!
Η Ελλάδα χρησιμοποιήθηκε ως πειραματόζωο. Εδώ δοκιμάσθηκε σε όλη της την ένταση η στρατηγική της λεηλασίας και την κοινωνικής οπισθοδρόμησης. Διαλύθηκε το κοινωνικό κράτος, εκποιήθηκε το σύνολο των παραγωγικών πόρων της χώρας.
Αν το ελληνικό δημόσιο χρέος «κουρευόταν» π.χ. κατά 50% το 2010, τότε τα 300 δισ. ευρώ του χρέους θα γίνονταν 150, επειδή δεν υπήρχαν ελληνικά κρατικά ομόλογα στα χέρια κρατών ή διεθνών οργανισμών (ΕΚΤ, ΔΝΤ) που εξ ορισμού δεν «κουρεύονται».
Η Ελλάδα τότε όντως θα είχε σωθεί! Με το «κούρεμα» όμως του 2012, όταν το δημόσιο χρέος της Ελλάδας στο εξωτερικό είχε «κρατικοποιηθεί», με δάνεια που είχαν φορτώσει στο ελληνικό κράτος, τα 300 δισ. ευρώ του χρέους της χώρας μας το 2009 έγιναν 330 το 2010 και 355 δισ. ευρώ το 2012 και στη συνέχεια, μετά το «κούρεμά» τους κατά 53%, έγιναν… 321 δισ. ευρώ το 2013!
«Μάγοι» οι Τροικανοί: «κούρεψαν» κατά 53% τα 300 δισ. και τα έκαναν… 321! Η μαθηματική επιστήμη παραδίνεται στη …μεγαλοφυΐα τους!
Μέχρι τώρα, οι επισημάνσεις για τις τραγικές συνέπειες των μνημονίων στην Ελλάδα και τις άλλες χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου περιορίζονταν σ’ ένα σχετικά στενό κύκλο. Ηταν σαν να τις λέγαμε μεταξύ μας. Τον τελευταίο καιρό όμως φαίνεται ότι αποκτήσαμε συμμάχους. Ανάμεσά τους και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Με μια έκθεση-κόλαφο για τις πολιτικές λιτότητας, που εφαρμόζουν κυβέρνηση και Τρόικα, η Επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων διαπιστώνει με σαφή τρόπο την κοινωνική και οικονομική καταστροφή που έφεραν αυτές οι πολιτικές.
Είναι προφανές ότι κάτι, έστω και αμυδρά, αλλάζει στην Ευρώπη. Οι πολιτικές λιτότητας κρίνονται επικίνδυνες για την κοινωνική συνοχή και μπαίνουν στο στόχαστρο των θεσμικών της οργάνων. Ας ελπίσουμε ότι σύντομα θα αλλάξουν οι συσχετισμοί και όλοι οι ευρωπαϊκοί θεσμοί θα θέσουν οριστικό τέλος στα θεσμικά υβρίδια της Τρόικας και τις ολέθριες πολιτικές της.

Υ.Γ. Σε ένα δικό της κόσμο, ονειρικά πλασμένο επιμένει να ζει η αμετανόητη-καταρρέουσα κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου. Εκεί δεν υπάρχει ανεργία, φτώχεια, αυτοκτονίες, απλήρωτοι εργαζόμενοι και χαράτσια! Πήγε ο πρωθυπουργός στην Ευρώπη και μίλησε για success story και πλεονάσματα, όταν οι ίδιοι οι επικυρίαρχοι μας λένε κατάμουτρα ότι, θυσίασαν την Ελλάδα για να σωθούν οι άλλες χώρες!!!

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Τι χρεία άλλων μαρτύρων έχουν οι εναπομείναντες αφελείς και επιρρεπείς στην καθεστωτική εξαπάτηση;

  1. Η Κυβέρνηση αποφεύγει, όπως ο διάβολος το λιβάνι, να ασχοληθεί με θέματα, ζωτικά, έστω κι αν αυτά είναι θα έλεγα ότι είναι θέματα ζωής και θανάτου για την Ελλάδα. Γιατί, τι να πει η Κυβέρνηση, αυτή και οι πρόσφατα προηγούμενες, που στο άκουσμα των λέξεων «αναδιάρθρωση-αναδιαπραγμάτευση του χρέους» πάθαιναν κυριολεκτική υστερία και μάλιστα κατηγορούσαν όσους αναφέρονταν σ’ αυτές ως «εχθρούς του έθνους», «λαϊκιστές» κλπ. Ήταν, άραγε για να δώσουν χρόνο στις τράπεζες των δανειστών να ξεφορτωθούν τα ελληνικά ομόλογα, έτσι ώστε όταν, με εγκληματική καθυστέρηση, έγινε το «κούρεμα» να καταστρέψει και όχι να βοηθήσει την ελληνική οικονομία; Ήταν άραγε, εξαιτίας ανειλημμένων υποχρεώσεων, που σαφώς στρεφόταν εναντίον της Ελλάδας; Ή, στην καλύτερη βέβαια, αλλά ίσως και αφελέστερη περίπτωση ήταν επειδή δεν καταλάβαιναν οι δικοί μας αρμόδιοι;

    Οπωσδήποτε, η ίδια παράσταση, τηρουμένων πάντοτε των αναλογιών, εξακολουθεί να παίζεται στον ελληνικό κρανίου τόπου. Ακριβώς, όπως στα αμέσως προηγούμενα χρόνια, αυτοί που υποστήριζαν ότι η μοναδική λύση σωτηρίας είναι ένα «κούρεμα-έγκαιρο βέβαια- και ριχνόταν στο πυρ το εξώτερο ως «εχθροί του λαού», με τις απαράλλακτα όμοιες μεθοδεύσεις αντιμετωπίζονται τώρα και όσοι υποστηρίζουν την επάνοδο στη δραχμή, εν γνώσει των πολύ σοβαρών προβλημάτων μια τέτοιας επιχείρησης, αλλά που αυτή τη στιγμή και με τις παρούσες συνθήκες, εμφανίζεται η μοναδική επιλογή σωτηρίας-κάτω φυσικά από προϋποθέσεις και κινδύνους. Φοβάμαι, και εύχομαι να μην έχω δίκαιο, για το ότι η εξέλιξη με τη δραχμή, θα είναι πανομοιότυπη με αυτήν του «κουρέματος». Δηλαδή, θα γίνει με πρωτοβουλία των εταίρων μας, σε χρόνο και με όρους που συμφέρουν σ’ αυτούς και που καταστρέφουν εμάς. Και σκέπτομαι το ρητό των προγόνων μας: «το δις εξαμαρτάνειν ουκ ανδρός σοφού»

    Μου αρέσει!

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.