Η χρυσή τομή

Σε αυτήν την χώρα έχουμε χάσει την μπάλα με αποτέλεσμα να έχουμε καταντήσει ξέφραγο αμπέλι στην κυριολεξία.

Διαβάζω ότι στις (11-7-2020) το πρωί κοντά στο χωριό Προβατώνας Σουφλίου, συνελήφθησαν από αστυνομικούς του Αστυνομικούς Τμήματος Τυχερού της Διεύθυνσης Αστυνομίας Αλεξανδρούπολης, δύο (2) αλλοδαποί.

Τι έκαναν οι άνθρωποι; Πράξεις που τείνουν να γίνουν καθημερινότητα, ήθελαν να βγάλουν μεροκαματάκι με μια όμως διαφορά, εις βάρος της χώρας που τους φιλοξενεί και των πολιτών της, δηλαδή:

· Είχαν κλέψει όχημα από την Θεσσαλονίκη την 5-7-2020.

· Ο οδηγός – δράστης δεν είχε άδεια ικανότητας οδήγησης.

· Πήγαν στον Έβρο προκειμένου να παραλάβουν και να προωθήσουν στην ενδοχώρα παράνομους μετανάστες.

Με άλλα λόγια έκαναν μια εγκληματική ενέργεια (κλοπή), ένα πταίσμα (χωρίς άδεια οδήγησης) και ήταν λαθραίο διακινητές ανθρώπων trafficking (διεθνές έγκλημα).

Είναι ευτύχημα το ότι υπάρχουν αστυνομικοί που προστατεύουν τους πολίτες, είναι εξαίσιοι επαγγελματίες, θεματοφύλακες της δημοκρατίας και πιστοί στα καθήκοντα τους και αυτοί είναι που σώζουν την αξιοπρέπεια του σώματος. Υπάρχουν όμως και οι άλλοι που δρουν ωσάν τραμπούκοι και όταν τους αποκαλύπτουν προσπαθούν ακόμη και με δόλιους τρόπους να καλύψουν την βρωμιά τους όπως η γάτα το σκατό της.

Πρόσφατο και τραγικό παράδειγμα με τον νεαρό Βασίλη Μάγγο που ξυλοκοπήθηκε πριν ένα μήνα από τα ΜΑΤ άγρια και επικίνδυνα για τη σωματική του υγεία και τελικά κατέληξε.

Δυστυχώς η δημοκρατία στον τόπο που γεννήθηκε βάλλεται από τους υποτιθέμενους προστάτες της, ίσως αυτό να είναι και ένας από τους λόγους που η χώρα μας έχει γίνει αυτό που λέει ο λαός μας «μπάστε σκύλοι και αλέστε και αλεστικά μην δώστε». Παντού πρέπει να υπάρχουν όρια και στους κυρίους που συνελήφθησαν να παρανομούν όντας φιλοξενούμενοι σε ξένη χώρα και κατά την άποψη μου δεν πρέπει να παραμείνουν στην Ελλάδα ούτε να πάνε φυλακή, αλλά να θεωρηθούν ανεπιθύμητοι και να επιστραφούν από εκεί που μας ήρθαν, τιμωρία και μήνυμα προς άλλους ταυτόχρονα.

Αλλά και για μερικούς της αστυνομίας που νομίζουν ότι είναι μαγαζάκι τους, είτε πουλώντας «προστασία», είτε λειτουργώντας παράνομα και καταχρηστικά εναντίων πολιτών. Πρέπει να καταλάβουν και αν δεν μπορούν να τους το επιβάλει η πολιτεία, ότι ο πολίτης δεν είναι εχθρός και ότι οι ίδιοι είναι υπηρέτες των δημοκρατικών θεσμών και των πολιτών.

Λόγο προηγουμένων κακών πολιτικών γεγονότων οι πολίτες είχαν μια κάκιστη άποψη για το αστυνομικό σώμα. Αυτή η εντύπωση μετά από χρόνια και πολλές προσπάθειες εκατέρωθεν είχε αρχίσει να αμβλύνεται ε, αυτό χάρη σε μερικούς επίορκους αλλά και με ευθύνη μερικών πολιτικών πάει να χαλάσει, αν δεν έχει ήδη γίνει. Όμως είναι κρίμα, άδικο, δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα για το μεγαλύτερο μέρος του σώματος που είναι άψογο στα καθήκοντα του. Για αυτό το υπουργείο δημοσίας τάξης πρέπει να βρει τρόπο να διορθώσει τα στραβά και ανάποδα όσο αυτά είναι ακόμη ελεγχόμενα και να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη στο αστυνομικό σώμα που κινδυνεύει.

Βενετσάνος Γιώργος